گروه سیامای از راهاندازی شاخص فیوچرز جدید خبر داد که قرار گرفتن همزمان بیتکوین، اتریوم و شش آلتکوین بزرگ را در یک قرارداد تنظیمشده ممکن میسازد و به سرمایهگذاران ابزاری کمهزینه برای مدیریت ریسک ارائه میدهد.
گروه بورس کالای شیکاگو با راهاندازی قراردادهای آتی شاخص رمزارزهای بزرگ، گامی تازه در مسیر یکپارچهسازی بازار مشتقات ارزهای دیجیتال برداشته است. این محصول که از هشتم ژوئن معامله میشود، به سرمایهگذاران امکان میدهد با یک قرارداد واحد تحت نظارت، در معرض حرکت هشت دارایی دیجیتال اصلی قرار گیرند.
مطالعه اخبار بلاکچین در بلاکچین نیوزپیپر
پیشنهاد مطالعه : ورود سیرکل به بازار وپد بیتکوین
جدول محتوا [نمایش]
اولین قرارداد آتی شاخص رمزارزهای بزرگ که به صورت نقدی تسویه میشود، با نام «نزدک سیامای کریپتو ایندکس فیوچرز» در روز نهم ژوئن به طور رسمی از سوی گروه بورس کالای شیکاگو اعلام شد. این قرارداد بر پایه شاخص تسویه قیمت کریپتو نزدک سیامای طراحی شده است که ارزش بازار سرمایههای بزرگ رمزارزی را با ساختار وزنی بر اساس ارزش بازار اندازهگیری میکند. سبد پایه این شاخص شامل بیتکوین، بیتکوین کش، اتریوم، سولانا، ریپل، کاردانو، چینلینک و استلار لومنس است.
در این قرارداد دو نسخه ارائه شده است: نسخه استاندارد با نماد NCI که هر واحد آن ده دلار ضرب در ارزش شاخص است، و نسخه میکرو با نماد MCI که هر واحد آن یک دلار ضرب در ارزش شاخص است. هر دو قرارداد به صورت نقدی تسویه میشوند؛ یعنی دارندگان در سررسید مابهتفاوت نقدی را دریافت یا پرداخت میکنند و هیچ دارایی رمزارزی به آنها تحویل داده نمیشود. این ویژگی نیاز به خرید، نگهداری یا انتقال تکتک توکنها را از میان برمیدارد.
جیووانی ویسیوسو، مدیر جهانی محصولات رمزارزی گروه بورس کالای شیکاگو، هدف اصلی این محصول را ارائه ابزاری مقرونبهصرفه برای پوشش ریسک سرمایهگذاران عنوان کرده است. به گفته او، تقاضا برای دسترسی متنوع به بازار رمزارزها در چارچوب یک بازار مشتقات تنظیمشده رو به افزایش است. شان واسرمن، مدیر مدیریت محصولات شاخص نزدک نیز تأکید کرده که نیاز به معیارهای دیجیتال با حاکمیت مشخص و قوانین شفاف در حال رشد است و قراردادهای آتی متصل به چنین شاخصی یک گام طبیعی محسوب میشود.
سبد هشتتایی این شاخص نه تنها بزرگترین داراییها از نظر ارزش بازار را پوشش میدهد، بلکه تنوع کارکردی نیز دارد. بیتکوین و اتریوم همچنان سنگینترین وزن را در این سبد دارند. حضور سولانا، ریپل، کاردانو، چینلینک، استلار و بیتکوین کش نیز قرارداد را به شبکههای پرداخت، پلتفرمهای قرارداد هوشمند و سرویسهای داده بلاکچین مرتبط میکند.
راهاندازی این شاخص فیوچرز بخشی از برنامه گسترش مستمر گروه بورس کالای شیکاگو در حوزه مشتقات رمزارزی است. پیش از این، این بورس قراردادهای آتی تکدارایی برای بیتکوین، اتریوم، سولانا، ریپل، کاردانو، چینلینک، استلار، آوالانچ و سویی راهاندازی کرده بود. همچنین در ژوئن گذشته، قراردادهای آتی نوسان بیتکوین نیز معرفی شد. با این محصول جدید، شرکتکنندگان بازار از جمله صندوقها و مشاوران سرمایهگذاری میتوانند با یک قرارداد واحد، مواجهه گسترده با بازار کریپتو را مدیریت کنند.
گروه بورس کالای شیکاگو اکنون قراردادهای آتی و آپشن رمزارزی را در یک برنامه ۲۴ ساعته و هفت روز هفته (به جز زمان تعمیرات) ارائه میدهد. این جدول زمانی به معاملهگران جهانی امکان دسترسی در آخر هفته را میدهد و بازار تنظیمشده را به ساختار معاملات لحظهای پیوسته رمزارزها نزدیکتر میکند. پیشتر در ماه مه، گزارشهای رسانهای از برنامه این بورس برای نخستین قرارداد آتی شاخص با وزن ارزش بازار خبر داده بودند.
قراردادهای آتی شاخص بر اساس حرکت ترکیبی اعضای خود قیمتگذاری میشوند. بنابراین در هر جلسه معاملاتی، افزایش قیمت یک دارایی ممکن است با کاهش قیمت دارایی دیگر در سبد جبران شود. این ویژگی ذاتاً ریسکهای متنوعسازی را به همراه دارد و معاملهگران باید تأثیر همبستگی بین داراییها را در نظر بگیرند.
از آنجا که این قراردادها به صورت نقدی تسویه میشوند، نیازی به تحویل فیزیکی رمزارزها نیست. این امر برای سرمایهگذاران نهادی که ترجیح میدهند بدون درگیری با مسائل نگهداری و امنیت داراییهای دیجیتال، در معرض بازار قرار گیرند، جذابیت دارد. با این حال، ارزش نهایی قرارداد همچنان به عملکرد کلی سبد شاخص بستگی دارد و هیچ تضمینی برای بازدهی مثبت وجود ندارد.
معرفی این محصول نشاندهنده تلاش برای پر کردن شکاف بین بازار سنتی مشتقات و دنیای رمزارزهاست، اما موفقیت آن در جذب نقدینگی و کاهش هزینههای معاملاتی در بلندمدت مشخص خواهد شد. استفاده از یک شاخص ترکیبی میتواند ریسکهای خاص هر دارایی را کاهش دهد، اما همزمان آن را به نوسانات همزمان چندین بازار وابسته میکند.
با نگاهی به ساختار قرارداد آتی شاخص نزدک سیامای کریپتو، میتوان دریافت که هدف اصلی طراحان آن فراتر از صرف ایجاد یک ابزار معاملاتی جدید بوده است. این محصول در درجه نخست برای پاسخ به نیازی طراحی شده که سالها در میان سرمایهگذاران نهادی بدون پاسخ مانده بود: امکان پوشش ریسک پرتفوی متنوع رمزارزی در یک چارچوب نظارتی شفاف و با یک قرارداد واحد. در حالی که قراردادهای آتی تکدارایی هر کدام تنها ریسک یک دارایی خاص را پوشش میدهند، شاخص ترکیبی این قابلیت را دارد که به طور همزمان نوسانات چندین دارایی را خنثی کند.
یکی از مسائل اصلی که مدیران پرتفوی در بازار رمزارزها با آن مواجه هستند، همبستگی بالای قیمتی میان داراییها در شرایط بحران است. در روندهای نزولی شدید، اغلب رمزارزها بدون توجه به بنیادهای خود سقوط میکنند و این موضوع کارایی استراتژیهای متنوعسازی سنتی را کاهش میدهد. قرارداد آتی شاخص با گردآوری هشت دارایی بزرگ، این امکان را فراهم میکند که بخشی از ریسک غیرسیستماتیک پرتفوی کاهش یابد. با این حال، سرمایهگذاران باید در نظر داشته باشند که این ابزار در برابر ریسک سیستماتیک بازار رمزارزها مصونیت کامل ایجاد نمیکند، زیرا همه اعضای شاخص همچنان تحت تأثیر رویدادهای کلان بازار قرار دارند.
از منظر هزینههای معاملاتی و عملیاتی، استفاده از یک قرارداد شاخص به مراتب مقرونبهصرفهتر از خرید جداگانه قراردادهای آتی برای هر یک از هشت دارایی است. صندوقهای سرمایهگذاری و مشاوران مالی که مواجهه گسترده با بازار رمزارزها دارند، میتوانند با باز کردن یک موقعیت در قرارداد انسیآی، پرتفوی خود را در برابر نوسانات نزولی پوشش دهند. این کار علاوه بر کاهش کارمزد معاملاتی، نیاز به مدیریت همزمان چندین قرارداد با تاریخهای سررسید مختلف را نیز از میان برمیدارد. نسخه میکرو این قرارداد با نماد امسیآی نیز برای سرمایهگذاران خردتر طراحی شده تا با هزینه کمتری به این استراتژی دسترسی پیدا کنند.
مدیران ریسک میتوانند از این قرارداد برای اجرای استراتژیهای مختلفی بهره ببرند. رایجترین رویکرد، فروش استقراضی قرارداد آتی شاخص برای محافظت از پرتفوی سرمایهگذاری بلندمدت است. به این ترتیب، اگر بازار دچار افت شود، سود حاصل از موقعیت فروش در قرارداد آتی میتواند زیان پرتفوی نقدی را تا حدودی جبران کند. همچنین صندوقهایی که سرمایه آنها به نسبت اعضای شاخص توزیع شده، میتوانند با دقت بیشتری نسبت پوشش ریسک خود را محاسبه کنند. با این حال، هرگونه انحراف در ترکیب پرتفوی نقدی از سبد شاخص، نیاز به تنظیمات اضافی در استراتژی پوشش ریسک ایجاد میکند.
نکته قابل تأملی که در استفاده از این ابزار باید مد نظر قرار گیرد، چگونگی واکنش شاخص به تحولات خاص هر دارایی است. برای نمونه، یک خبر مثبت در شبکه اتریوم ممکن است ارزش این دارایی را افزایش دهد، اما اگر همزمان فشار فروش بر روی بیتکوین کش یا استلار وارد شود، اثر خالص بر روی شاخص میتواند خنثی باشد. بنابراین سرمایهگذارانی که به دنبال پوشش ریسک دقیق برای یک دارایی خاص در پرتفوی خود هستند، همچنان به قراردادهای آتی تکدارایی نیاز خواهند داشت. شاخص ترکیبی بیشتر برای کسانی مناسب است که تصویری کلی از بازار دارند و میخواهند در معرض ریسک کلی بازار قرار بگیرند نه ریسک یک رمزارز مشخص.
موفقیت هر استراتژی پوشش ریسک به میزان نقدینگی بازار مشتقات وابسته است. گروه بورس کالای شیکاگو با ارائه این قرارداد در برنامه ۲۴ ساعته و هفت روز هفته، تلاش کرده نقدینگی لازم برای اجرای استراتژیهای پوشش ریسک در ساعات غیراداری را نیز فراهم کند. با این حال، عمق بازار در ساعات آغازین معاملات این محصول جدید هنوز به اندازه قراردادهای آتی بیتکوین و اتریوم نیست. این محدودیت میتواند منجر به افزایش اسپرد قیمتی و لغزش در اجرای سفارشهای بزرگ شود. انتظار میرود با جذب سرمایهگذاران نهادی بیشتر، عمق بازار این قرارداد نیز در ماههای آینده بهبود یابد.
یکی دیگر از ابعاد مهم قرارداد آتی شاخص نزدک سیامای کریپتو که در کنار کاربرد پوشش ریسک باید به آن توجه کرد، نقش آن در تسهیل تنوعبخشی به سبد سرمایهگذاری است. در حالی که سرمایهگذاران نهادی پیش از این برای دسترسی به بازار گسترده رمزارزها مجبور به خرید مستقیم و نگهداری چندین دارایی جداگانه بودند، این محصول جدید امکان مواجهه همزمان با هشت رمزارز بزرگ را تنها با یک قرارداد فراهم میکند. این رویکرد نه تنها هزینههای عملیاتی را کاهش میدهد، بلکه مدیریت سبد را برای صندوقهایی که به دنبال تخصیص سرمایه به کلاس دارایی رمزارزها هستند، سادهتر میکند.
ترکیب اعضای این شاخص نشان میدهد که طراحان آن صرفاً به دنبال گردآوری بزرگترین داراییها از نظر ارزش بازار نبودهاند، بلکه تنوع کارکردی میان آنها را نیز مد نظر داشتهاند. بیتکوین به عنوان اولین و شناختهشدهترین رمزارز، نقش ذخیره ارزش را در این سبد ایفا میکند و اتریوم به عنوان پلتفرم اصلی قراردادهای هوشمند، لایه دیگری از کاربرد را به شاخص اضافه میکند. حضور سولانا و کاردانو به عنوان رقبای اصلی اتریوم در حوزه بلاکچینهای لایه یک، ریپل و استلار به عنوان شبکههای تخصصی پرداخت فرامرزی، چینلینک به عنوان سرویسدهنده دادههای زنجیرهای و بیتکوین کش به عنوان یک شبکه پرداخت جایگزین، پوشش نسبتاً جامعی از کاربردهای اصلی فناوری بلاکچین را ارائه میدهد.
ساختار وزنی این شاخص بر اساس ارزش بازار، مزیت دیگری برای سرمایهگذارانی است که به دنبال کاهش ریسک غیرسیستماتیک هستند. از آنجا که بیتکوین و اتریوم سنگینترین وزن را در سبد دارند، عملکرد شاخص تا حد زیادی تحت تأثیر این دو دارایی قرار میگیرد. با این حال، حضور داراییهای کوچکتر با نوسانات مستقل میتواند تا حدودی از شدت نوسانات کلی بکاهد. برای نمونه، در شرایطی که بازار بیتکوین با فشار فروش مواجه است، ممکن است رشد یک دارایی نوظهورتر مانند سولانا یا کاردانو بخشی از اثر منفی را خنثی کند. البته این ویژگی به معنای حذف کامل ریسک نیست، اما در مقایسه با سرمایهگذاری صرف بر روی یک دارایی، توزیع ریسک بهتری ارائه میدهد.
قرارداد آتی شاخص همچنین برای صندوقهایی که به دنبال تنظیم دقیق مواجهه خود با بازار رمزارزها هستند، انعطافپذیری بیشتری ایجاد میکند. یک صندوق سرمایهگذاری که پرتفوی آن عمدتاً بر روی سهام شرکتهای فناوری متمرکز است، میتواند با افزودن این قرارداد به سبد خود، تنوع بیشتری به داراییهای دیجیتال بدهد بدون اینکه نیاز به خرید جداگانه هر رمزارز داشته باشد. از سوی دیگر، مشاوران سرمایهگذاری که برای موکلان خود سبدهای متوازن طراحی میکنند، میتوانند از نسخه میکرو این قرارداد برای تخصیص درصد کوچکی از سرمایه به کلاس دارایی رمزارزها استفاده کنند. این قابلیت به ویژه برای ورود تدریجی سرمایهگذاران نهادی محافظهکار به بازار کریپتو میتواند مفید باشد، زیرا امکان مواجهه کنترلشده با نوسانات این بازار را در چارچوبی آشنا و تحت نظارت فراهم میکند.
ساختار تسویه نقدی قراردادهای آتی شاخص نزدک سیامای کریپتو، یکی از مهمترین وجوه تمایز آن نسبت به سایر محصولات مشتقه در بازار رمزارزها محسوب میشود. در حالی که بسیاری از سرمایهگذاران نهادی به دلیل پیچیدگیهای نگهداری داراییهای دیجیتال از ورود مستقیم به این بازار خودداری میکنند، مکانیزم تسویه نقدی این امکان را فراهم میکند که بدون درگیری با مسائل فنی، در معرض عملکرد سبدی از بزرگترین رمزارزها قرار گیرند. این ویژگی در عمل، مرز میان بازار سنتی مشتقات و دنیای داراییهای دیجیتال را بیش از پیش کمرنگ کرده است.
یکی از مهمترین موانع پیش روی سرمایهگذاران نهادی برای مشارکت در بازار رمزارزها، نیاز به ایجاد و نگهداری زیرساخت امن برای ذخیرهسازی داراییهای دیجیتال است. کیفپولهای سرد و گرم، فرایندهای احراز هویت چندمرحلهای و بیمه داراییها همگی هزینههای قابل توجهی به همراه دارند. با تسویه نقدی این قراردادها، خریداران و فروشندگان در سررسید صرفاً تفاوت قیمت را به صورت نقدی دریافت یا پرداخت میکنند و هیچگونه دارایی رمزارزی به آنها تحویل داده نمیشود. این بدان معناست که نیازی به باز کردن حساب در صرافیهای رمزارزی، مدیریت کلیدهای خصوصی یا نگرانی از حملات سایبری وجود ندارد.
فرایند تسویه نقدی علیه شاخص تسویه قیمت کریپتو نزدک سیامای انجام میشود که یک معیار شفاف و قابل راستیآزمایی است. این شاخص با استفاده از دادههای قیمتی چندین صرافی معتبر محاسبه میشود و نهاد نظارتی مشخصی بر صحت محاسبات آن نظارت دارد. برای سرمایهگذاری که در بازار سنتی به شفافیت قیمت عادت دارد، این سازوکار بسیار آشنا و قابل اتکا است. از سوی دیگر، از آنجا که تمام معاملات در چارچوب اتاق پایاپای گروه بورس کالای شیکاگو تسویه میشود، ریسک نکول طرف مقابل به حداقل میرسد. این سطح از امنیت در بازارهای غیرمتمرکز رمزارزی به ندرت یافت میشود.
با وجود مزایای متعدد، تسویه نقدی خالی از چالش نیست. در شرایط نوسانات شدید قیمتی که در بازار رمزارزها امری رایج است، اختلاف میان قیمت شاخص در لحظه بسته شدن و قیمت نقدی داراییها میتواند قابل توجه باشد. معاملهگران باید توجه داشته باشند که قرارداد آتی در سررسید بر اساس مقدار مشخصی از شاخص تسویه میشود و اگر استراتژی آنها مبتنی بر تحویل فیزیکی دارایی باشد، این ابزار پاسخگوی نیازشان نخواهد بود. همچنین در مواردی که بازار با گپ قیمتی قابل توجه باز میشود، امکان اجرای استراتژیهای پوشش ریسک با دقت بالا کاهش مییابد. برای سرمایهگذارانی که قصد نگهداری بلندمدت رمزارزها را دارند، خرید مستقیم دارایی هنوز گزینه مناسبتری است.
ماهیت نقدی تسویه این قراردادها بر نحوه شکلگیری قیمت در بازار ثانویه نیز تأثیرگذار است. از آنجا که در سررسید هیچگونه عرضه یا تقاضایی برای دارایی پایه ایجاد نمیشود، قیمت قرارداد آتی صرفاً بازتابی از انتظارات بازار نسبت به عملکرد آینده سبد شاخص است. این ویژگی میتواند منجر به واگرایی قیمت قرارداد آتی از ارزش لحظهای سبد داراییها شود، پدیدهای که در بازارهای کالایی سنتی با نام بیسز دیده میشود. با افزایش نقدینگی و مشارکت بازیگران آربیتراژ، انتظار میرود این شکاف قیمتی در بلندمدت کاهش یابد و کارایی بازار بهبود پیدا کند.
راهاندازی قراردادهای آتی شاخص رمزارزها توسط گروه بورس کالای شیکاگو، نقطه عطفی در مسیر تکامل بازار مشتقات داراییهای دیجیتال به شمار میرود. این محصول که با پشتوانه همکاری نزدک و سیامای طراحی شده، تلاش دارد نیاز دیرین سرمایهگذاران نهادی به ابزاری یکپارچه، شفاف و تحت نظارت برای مواجهه با بازار گسترده کریپتو را پاسخ دهد. در طول این گزارش، ابعاد مختلف این قرارداد از جمله ساختار تسویه نقدی، ترکیب سبد هشتتایی و کاربردهای آن در پوشش ریسک و تنوعبخشی بررسی شد. آنچه در ادامه میآید، جمعبندی تحلیلی از مهمترین وجوه این رویداد و جایگاه آن در چشمانداز بلندمدت بازار مشتقات رمزارزی است.
مهمترین دستاورد قرارداد آتی شاخص جدید، امکان مدیریت ریسک پرتفوی متنوع رمزارزی با یک قرارداد واحد است. پیش از این، سرمایهگذاران نهادی برای پوشش ریسک سبد خود مجبور به استفاده همزمان از چندین قرارداد تکدارایی بودند که نه تنها هزینههای عملیاتی را افزایش میداد، بلکه هماهنگی میان آنها را دشوار میساخت. شاخص ترکیبی با گردآوری هشت دارایی بزرگ، این امکان را فراهم میکند که نوسانات کلی بازار در یک ابزار خلاصه شود. با این حال، باید توجه داشت که همبستگی بالای میان اعضای شاخص در شرایط بحرانی، کارایی این استراتژی را محدود میکند. همچنین واگرایی احتمالی میان ترکیب سبد نقدی سرمایهگذار و شاخص پایه، نیاز به تنظیمات دقیقتری در نسبت پوشش ایجاد میکند. عمق نقدینگی این محصول در مراحل اولیه نیز یکی از متغیرهایی است که اثربخشی آن را در بلندمدت تعیین خواهد کرد.
سبد این شاخص نه از منظر ارزش بازار، بلکه از نظر کارکردی نیز تنوع قابل توجهی دارد. کنار هم قرار گرفتن بیتکوین به عنوان ذخیره ارزش، اتریوم و رقبای آن در حوزه قراردادهای هوشمند، شبکههای تخصصی پرداخت مانند ریپل و استلار، و سرویسهای دادهای چون چینلینک، تصویری نسبتاً جامع از کاربردهای اصلی فناوری بلاکچین ارائه میدهد. این ترکیب به سرمایهگذاران امکان میدهد بدون نیاز به تحلیل و خرید جداگانه هر یک از این داراییها، در معرض تحولات چندین لایه مختلف از اقتصاد رمزارزی قرار گیرند. نکته قابل تأمل آنکه وزن بالای بیتکوین و اتریوم در این شاخص، عملکرد آن را شدیداً به سرنوشت این دو دارایی گره زده است و حضور سایر اعضا بیشتر نقش تعدیلکننده دارد تا تعیینکننده.
ساختار تسویه نقدی این قرارداد، یکی از مهمترین عوامل جذابیت آن برای سرمایهگذاران سنتی است. حذف نیاز به نگهداری فیزیکی رمزارزها، مدیریت کیفپولها و نگرانیهای امنیتی مرتبط، راه را برای ورود صندوقها و مشاورانی هموار میکند که تاکنون به دلیل پیچیدگیهای فنی از این بازار دور مانده بودند. با این حال، این ویژگی محدودیتهایی نیز به همراه دارد. در نوسانات شدید قیمتی، امکان ایجاد شکاف میان قیمت شاخص و ارزش لحظهای سبد وجود دارد و معاملهگرانی که به دنبال تحویل فیزیکی دارایی هستند، این ابزار را ناکارآمد خواهند یافت. علاوه بر این، فرایند تسویه نقدی بر مبنای شاخص قیمت نزدک سیامای، نیازمند اعتماد به صحت و شفافیت دادههای ورودی و روش محاسباتی آن است که خود یک لایه اضافی از ریسک عملیاتی محسوب میشود.
