رقابت کراکین و کوین‌بیس برای معاملات آتی دائمی بیت‌کوین

در پی تازه‌ترین اقدام کمیسیون معاملات آتی کالاهای آمریکا (CFTC)، مسیر جدیدی برای عرضه قراردادهای آتی دائمی رمزارزها در این کشور گشوده شده است. این تحول، رقابت میان چند صرافی بزرگ را برای ارائه نخستین محصولات معاملاتی تحت نظارت فدرال، به شکلی فزاینده سرعت بخشیده است. اعلام برنامه صرافی کراکن برای عرضه این قراردادها تا سی روز آینده، نشان‌دهنده تغییر فاز از بحث‌های نظری به اجرای عملی در بازار مشتقات کریپتو است.
مطالعه اخبار بلاکچین در بلاکچین نیوزپیپر
پیشنهاد مطالعه : کلاهبرداری ۱۲ میلیون دلاری با ربات جعلی هوش مصنوعی در کریپتو

رقابت برای معاملات آتی بیت‌کوین

با اعلام رسمی صرافی کراکن مبنی بر برنامه‌ریزی برای راه‌اندازی قراردادهای آتی دائمی بیت‌کوین تحت نظارت CFTC ظرف یک ماه آینده، میدان رقابت در بازار مشتقات رمزارزی ایالات متحده وارد مرحله تازه‌ای شده است. این صرافی اعلام کرده که مشتریان واجد شرایط آمریکایی می‌توانند از طریق پلتفرم حرفه‌ای «کراکن پرو» به این ابزار معاملاتی دسترسی داشته باشند. این حرکت در حالی صورت می‌گیرد که کراکن از زیرساخت قانونی تملک شده از طریق شرکت بیتنومیال استفاده می‌کند. ماه گذشته، شرکت مادر کراکن یعنی پی‌وارد، خرید صرافی بیتنومیال را به ارزش احتمالی ۵۵۰ میلیون دلار نهایی کرد و بدین ترتیب سه مجوز حیاتی از CFTC برای فعالیت در حوزه مشتقات داخلی به دست آورد.

پیشگامی کالشی و کوین‌بیس در مسیر نظارتی

کراکن در این مسیر تنها نیست. صرافی کالشی در تاریخ ۲۹ می موفق به دریافت تأییدیه CFTC برای فهرست کردن قرارداد BTCPERP شد که یک قرارداد آتی دائمی مبتنی بر قیمت نقدی بیت‌کوین است. رگولاتور برای این مجوز شرط کرده کالشی باید این قرارداد را کاملاً در چارچوب قانون بورس کالا و قوانین CFTC حفظ کند. در همان روز، کوین‌بیس نیز از طریق شرکت مالی خود اقدام مشابهی انجام داد. کارشناسان CFTC اعلام کردند برخی قراردادهای دائمی رمزارزی که به شرکت وابسته کوین‌بیس یعنی دری‌بیت مرتبط هستند، تحت شرایط مشخص می‌توانند به عنوان قراردادهای آتی خارجی تلقی شوند و بدین ترتیب راهی برای دسترسی نهادهای مالی آمریکایی به بازار مشتقات جهانی گشوده شده است.

چارچوب جدید CFTC برای قراردادهای دائمی

کمیسیون CFTC همزمان با این تحولات، یک بیانیه خط مشی صادر کرده که در آن ماهیت متغیر قراردادهای دائمی بر اساس دارایی پایه را به رسمیت می‌شناسد. این نهاد تأکید کرده است که فرآیند بررسی موردی برای محصولاتی که در چارچوب دستورالعمل‌های مصوب قبلی قرار نمی‌گیرند، همچنان رویه درستی است. مایکل سلیگ، رئیس CFTC، این تصمیم را گامی برای تحت نظارت درآوردن قراردادهای دائمی کریپتو در آمریکا توصیف کرده است. به گفته وی، مسئله اصلی آن است که آیا این قراردادها ذیل «نظارت، استانداردها و حاکمیت قانون آمریکا» وجود خواهند داشت یا خیر. این رویکرد نشان‌دهنده عزم جدی رگولاتور برای ساماندهی بازاری است که تا پیش از این عمدتاً خارج از دایره نظارت فدرال فعالیت می‌کرد.

چالش اجرایی شدن طرح‌ها

راهنمایی تازه CFTC در زمینه معاملات شبانه‌روزی، تسویه و پایاپای نیز نکته قابل توجهی است. کارشناسان این نهاد معتقدند که مشتقات دارایی‌های دیجیتال به دلیل بهره‌مندی از زیرساخت دیجیتال و خدمت به بازارهای جهانی، پتانسیل هماهنگی با بازارهای ۲۴ ساعته را دارند. با این حال، اکنون تمرکز رقابت بر روی نحوه اجرا است. کراکن انتظار دارد ظرف سی روز این محصولات را راه‌اندازی کند، در حالی که کالشی و کوین‌بیس پیش از این تحت مسیرهای تأیید شده توسط CFTC حرکت کرده‌اند. پرسش اصلی برای معامله‌گران آمریکایی این است که آیا این صرافی‌ها می‌توانند تأییدیه‌ها و ثبت‌های نظارتی را به بازارهای فعال و نقد تبدیل کنند یا خیر. سرنوشت این رقابت، نه فقط برای شرکت‌های دخیل، بلکه برای کل شکل‌گیری بازار مشتقات رمزارزی تحت نظارت فدرال تعیین‌کننده خواهد بود.

مسیر قانونی کراکین با بیت‌نومیال

مهم‌ترین برگ برنده کراکن در این رقابت، زیرساخت قانونی است که از طریق خرید بیت‌نومیال به دست آورده است. این معامله که در ماه می با ارزشی بالغ بر ۵۵۰ میلیون دلار نهایی شد، سه مجوز حیاتی کمیسیون معاملات آتی کالاهای آمریکا را در اختیار شرکت مادر کراکن یعنی پی‌وارد قرار داد. این مجوزها که شامل خدمات بورس، تسویه و کارگزاری می‌شوند، یک ساختار کامل و یکپارچه برای فعالیت در حوزه مشتقات داخلی فراهم کرده‌اند.

بدون این تملک، ورود کراکن به بازار قراردادهای آتی دائمی تحت نظارت فدرال بسیار پیچیده‌تر و زمان‌برتر می‌بود. بیت‌نومیال که پیش از این به عنوان یک صرافی تحت نظارت CFTC فعالیت می‌کرد، اکنون به محور اصلی استراتژی مشتقات کراکن تبدیل شده است. قرار است قراردادهای آتی دائمی بیت‌کوین دقیقاً در همین پلتفرم و از طریق فرآیند خود تأییدی بیت‌نومیال لیست شوند.

ساختار سه‌لایه معاملاتی پی‌وارد

آنچه این معامله را از نظر استراتژیک متمایز می‌کند، ایجاد یک زنجیره کامل و بسته از خدمات مالی است. پی‌وارد اکنون صاحب یک بورس تحت نظارت (بیت‌نومیال)، یک شرکت تسویه (نینجا‌تریدر کلیرینگ که با نام کراکن دریوتیوز ایالات متحده فعالیت می‌کند و به عنوان یک تاجر کمیسیون آتی ثبت شده)، و یک کارگزار است. این بدان معناست که کراکن می‌تواند بدون وابستگی به زیرساخت‌های شخص ثالث، تمام مراحل معامله، از اجرا تا تسویه و پایاپای، را تحت نظارت مستقیم CFTC انجام دهد.

از معاملات نقدی اهرم‌دار تا مشتقات پیشرفته

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، برنامه اولیه کراکن پس از تصاحب بیت‌نومیال، راه‌اندازی معاملات نقدی اهرم‌دار بوده است. اما سرعت تحولات در بازار و اقدام رقبا باعث شد تا اولویت به قراردادهای آتی دائمی و پس از آن، آپشن‌ها اختصاص یابد. این توالی نشان‌دهنده یک نقشه راه دقیق است که در آن کراکن ابتدا زیرساخت را تثبیت می‌کند و سپس به سراغ محصولات پیچیده‌تر و سودآورتر می‌رود. قرار است مشتریان واجد شرایط آمریکایی از طریق «کراکن پرو» به این ابزارها دسترسی داشته باشند که نشان‌دهنده تمرکز بر معامله‌گران حرفه‌ای است.

چالش لزوم خود تأییدی رگولاتوری

نکته کلیدی در مسیر کراکن، اتکا به فرآیند خود تأییدی (self-certification) بیت‌نومیال است. این فرآیند به یک نهاد تحت نظارت اجازه می‌دهد تا محصول جدید خود را بدون نیاز به تأییدیه صریح و پیشین CFTC، صرفاً با اطلاع‌رسانی و تأیید انطباق با قوانین موجود، راه‌اندازی کند. با این حال، این بدان معنا نیست که مسیر بدون ریسک است. CFTC می‌تواند پس از راه‌اندازی، محصول را بررسی کرده و در صورت مشاهده مغایرت، اقدام به بازبینی یا لغو مجوز کند. بنابراین، هرچند کراکن از یک مسیر سریع‌تر استفاده می‌کند، اما همچنان در معرض نظارت و بازخورد رگولاتور قرار دارد.

تصویب قراردادهای دائمی توسط کالشی

در حالی که کراکن با تکیه بر زیرساخت بیت‌نومیال خود را برای ورود به رقابت آماده می‌کند، صرافی کالشی با یک مزیت قابل توجه وارد میدان شده است: دریافت تأییدیه رسمی CFTC در تاریخ ۲۹ می برای فهرست کردن قرارداد BTCPERP. این قرارداد که یک آتی دائمی مبتنی بر قیمت نقدی بیت‌کوین است، نخستین محصول از نوع خود محسوب می‌شود که مسیر کاملاً شفاف و تأیید شده توسط رگولاتور را طی کرده است. تفاوت بنیادین رویکرد کالشی با کراکن در همین نکته نهفته است: کالشی از مسیر تأییدیه صریح و پیشین CFTC عبور کرده، در حالی که کراکن به فرآیند خود تأییدی متکی است. این تمایز، وزن حقوقی متفاوتی به هر یک از این دو محصول می‌بخشد و می‌تواند در جلب اعتماد سرمایه‌گذاران نهادی که به دنبال قطعیت قانونی هستند، تعیین‌کننده باشد.

چارچوب الزام‌آور قانون بورس کالا

شرط اصلی CFTC برای صدور این مجوز، الزام کالشی به حفظ کامل قرارداد BTCPERP در چارچوب قانون بورس کالا و قوانین مصوب این نهاد بود. این شرط به آن معناست که کالشی نمی‌تواند در طراحی یا اجرای این قرارداد از محدوده‌های تعیین شده خارج شود و موظف است تمامی استانداردهای نظارتی از جمله الزامات مربوط به شفافیت قیمت‌گذاری، مدیریت ریسک و گزارش‌دهی منظم را رعایت کند. در عمل، این تأییدیه یک سند تضمین برای معامله‌گران آمریکایی ایجاد می‌کند که محصول کالشی تحت نظارت مستقیم و مستمر فدرال قرار دارد و هرگونه انحراف از این چارچوب می‌تواند منجر به لغو مجوز یا اقدامات تنبیهی از سوی رگولاتور شود. این سطح از شفافیت نظارتی، نقطه قوتی است که کالشی را در جایگاه متمایزی نسبت به رقبایی قرار می‌دهد که هنوز فرآیند تأیید کامل را طی نکرده‌اند.

تفاوت استراتژیک با مسیر خود تأییدی کراکن

همانطور که در بخش پیشین اشاره شد، کراکن از مسیر خود تأییدی بیت‌نومیال استفاده می‌کند که به معنای راه‌اندازی محصول بدون تأییدیه صریح پیشین است. اما کالشی مسیری کاملاً متفاوت و از دیدگاه حقوقی، سنگین‌تر را انتخاب کرده است. دریافت تأییدیه رسمی CFTC پیش از راه‌اندازی، ریسک بازبینی پس از راه‌اندازی را به حداقل می‌رساند و اطمینان بیشتری به فعالان بازار می‌دهد. این تفاوت رویکرد، به ویژه برای بازارسازان و صندوق‌های سرمایه‌گذاری بزرگ که نیاز به قطعیت قانونی برای تخصیص سرمایه دارند، حائز اهمیت است. کالشی با این گام نشان داده که ترجیح می‌دهد زمان بیشتری صرف کند، اما محصولی با پشتوانه قانونی کامل و بدون ابهام ارائه دهد. این استراتژی می‌تواند در میان‌مدت به نفع کالشی تمام شود، هرچند در کوتاه‌مدت ممکن است کراکن با سرعت عمل بیشتر، سهم قابل توجهی از بازار اولیه را تصاحب کند.

پیامدها برای نقدینگی بازار

پرسشی که اکنون مطرح می‌شود این است که آیا تأییدیه رسمی CFTC برای کالشی به تنهایی برای جذب نقدینگی کافی خواهد بود یا خیر. تاریخ نشان داده که داشتن مجوز نظارتی لزوماً به معنای ایجاد بازار فعال و نقد نیست. کالشی برای تبدیل این تأییدیه به یک بازار پرتحرک، نیازمند جذب بازارسازان حرفه‌ای، ایجاد ساختار تسویه و پایاپای کارآمد و ارائه شرایط رقابتی از نظر کارمزد و سرعت اجراست. از سوی دیگر، معامله‌گران خرد و حرفه‌ای آمریکایی اکنون با دو گزینه روبه‌رو هستند: محصولی با تأییدیه کامل (کالشی) و محصولی با مسیر خود تأییدی (کراکن). این رقابت می‌تواند به نفع نهایی مصرف‌کنندگان تمام شود، زیرا هر دو صرافی برای جذب کاربران ناچار به بهبود کیفیت خدمات و کاهش هزینه‌ها خواهند بود. در این میان، نقش CFTC به عنوان ناظر نهایی، تعیین‌کننده خواهد بود؛ هرگونه اشتباه یا نقص در عملکرد هر یک از این محصولات می‌تواند به سرعت منجر به واکنش نظارتی و تغییر مسیر بازار شود.

حرکت کوین‌بیس در بازار مشتقات

در تاریخ ۲۹ می، هم‌زمان با اقدام کالشی، کوین‌بیس نیز از طریق شرکت مالی خود موسوم به کوین‌بیس فایننشال مارکتس گام مهمی در مسیر ورود به بازار مشتقات رمزارزی برداشت. اما رویکرد کوین‌بیس با دو رقیب دیگر تفاوت بنیادینی داشت. این صرافی به جای تلاش برای دریافت تأییدیه مستقیم برای یک محصول داخلی، بر روی مسیری متمرکز شد که دسترسی نهادهای مالی آمریکایی به بازار مشتقات جهانی را از طریق شرکت وابسته خود یعنی دری‌بیت ممکن می‌سازد. کارشناسان CFTC اعلام کردند که برخی قراردادهای دائمی رمزارزی مرتبط با دری‌بیت، تحت شرایط مشخصی می‌توانند به عنوان قراردادهای آتی خارجی تلقی شوند. این تصمیم، دروازه‌ای تازه به روی سرمایه‌گذاران نهادی آمریکایی گشود که پیش از این برای معامله مشتقات کریپتو در مقیاس بزرگ، گزینه‌های محدودی در داخل کشور داشتند.

مسیر آتی خارجی برای دسترسی نهادی

مهم‌ترین وجه تمایز استراتژی کوین‌بیس، استفاده از چارچوب قراردادهای آتی خارجی است. بر اساس اعلام CFTC، قراردادهای دائمی رمزارزی که به دری‌بیت مرتبط هستند، در صورتی که شرایط تعیین شده را رعایت کنند، می‌توانند تحت این عنوان طبقه‌بندی شوند. این به معنای آن است که نهادهای مالی آمریکایی اکنون می‌توانند بدون نیاز به مهاجرت به پلتفرم‌های خارجی یا دور زدن قوانین داخلی، از طریق یک مسیر تأیید شده و تحت نظارت غیرمستقیم به ابزارهای مشتقات پیشرفته دسترسی پیدا کنند. شروع این مسیر با آپشن‌های دری‌بیت بوده است، اما پتانسیل گسترش آن به سایر محصولات مشتقاتی نیز وجود دارد. این رویکرد، ریسک نظارتی را برای سرمایه‌گذاران نهادی به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد، زیرا آنها می‌توانند اطمینان داشته باشند که معاملاتشان در چارچوب قوانین مصوب انجام می‌شود.

تفاوت با مدل داخلی کالشی و کراکن

برخلاف کالشی که محصولی کاملاً داخلی با تأییدیه صریح و پیشین CFTC راه‌اندازی کرده و کراکن که از مسیر خود تأییدی بیت‌نومیال استفاده می‌کند، کوین‌بیس یک معماری متفاوت را برگزیده است. این صرافی به جای ایجاد یک بورس و ساختار تسویه داخلی جدید، از زیرساخت موجود جهانی دری‌بیت بهره می‌برد. این استراتژی به کوین‌بیس اجازه می‌دهد تا بدون صرف زمان و سرمایه قابل توجه برای ایجاد یک بورس مشتقات داخلی، به سرعت به بازار محصولات پیچیده‌ای مانند آپشن‌ها دسترسی پیدا کند. برای سرمایه‌گذاران نهادی که به نقدینگی عمیق و تنوع ابزارهای معاملاتی دری‌بیت عادت دارند، این مسیر می‌تواند جذاب‌تر از محصولات تازه‌تأسیس داخلی باشد. با این حال، این رویکرد وابستگی به یک نهاد خارجی و شرایط تعیین شده توسط CFTC برای طبقه‌بندی آن را به همراه دارد که خود می‌تواند یک نقطه آسیب‌پذیری محسوب شود.

پیامدهای رقابتی برای بازارسازان

ورود کوین‌بیس به این رقابت از طریق دری‌بیت، یک لایه تازه از پیچیدگی را به میدان اضافه کرده است. در حالی که کالشی و کراکن بر جذب مستقیم معامله‌گران خرد و حرفه‌ای در داخل آمریکا تمرکز دارند، کوین‌بیس هدف خود را نهادهای مالی بزرگی قرار داده که به دنبال معاملات با حجم بالا و ابزارهای پیشرفته مانند آپشن هستند. این تفاوت در مخاطب هدف، می‌تواند به قطبی شدن بازار مشتقات آمریکا منجر شود. بازارسازان و صندوق‌های سرمایه‌گذاری بزرگ اکنون سه گزینه پیش رو دارند: محصول با تأییدیه کامل داخلی کالشی، محصول با مسیر خود تأییدی کراکن، و مسیر آتی خارجی کوین‌بیس از طریق دری‌بیت. هر یک از این مسیرها مزایا و معایب خاص خود را از نظر هزینه، سرعت، نقدینگی و قطعیت قانونی دارند و انتخاب میان آنها به استراتژی و ریسک‌پذیری هر نهاد بستگی خواهد داشت.

گام بعدی برای معامله‌گران آمریکایی

تحولات هفته‌های اخیر در بازار مشتقات رمزارزی ایالات متحده، پایانی بر دوره انتظار برای ورود قراردادهای آتی دائمی به چارچوب قانونی فدرال بوده است. هم‌زمان با صدور بیانیه خط مشی کمیسیون معاملات آتی کالاهای آمریکا، سه صرافی بزرگ هر یک با رویکردی متفاوت، مسیر خود را برای جلب رضایت رگولاتور و معامله‌گران طراحی کرده‌اند. آنچه اکنون پیش روی فعالان بازار قرار دارد، نه صرفاً انتخاب میان محصولات، بلکه قضاوت درباره کارآمدی سه معماری متفاوت نظارتی است: خود تأییدی، تأییدیه پیشین، و مسیر قراردادهای خارجی. این سه‌گانه، هر یک وزن حقوقی و عملیاتی خاص خود را دارند و نتیجه این رقابت، الگوی بازار مشتقات کریپتو در آمریکا را برای سال‌های آینده شکل خواهد داد.

سه مسیر، یک مقصد

کراکن با اتکا به خرید بیت‌نومیال و استفاده از فرآیند خود تأییدی، سریع‌ترین راه ممکن را برای ورود به بازار انتخاب کرده است. در سوی دیگر، کالشی با دریافت تأییدیه رسمی و پیشین از CFTC، محصولی با بالاترین درجه قطعیت قانونی ارائه داده است. کوین‌بیس نیز با بهره‌گیری از زیرساخت دری‌بیت و چارچوب آتی خارجی، مسیری متفاوت را برای دسترسی نهادهای مالی بزرگ گشوده است. هر سه این رویکردها در نهایت به یک هدف منتهی می‌شوند: فراهم کردن امکان معامله قراردادهای آتی دائمی تحت نظارت فدرال. اما تفاوت در سرعت، هزینه، ریسک نظارتی و مخاطب هدف، باعث شده که این رقابت از یک رقابت ساده تجاری فراتر رفته و به نوعی آزمایشگاه سیاستگذاری برای رگولاتور تبدیل شود.

چالش نقدینگی و اجرا

دریافت مجوز یا ثبت محصول، تنها نیمی از مسیر است. مسئله اصلی که اکنون معامله‌گران آمریکایی با آن روبه‌رو هستند، توانایی این صرافی‌ها در تبدیل تأییدیه‌های نظارتی به بازارهای نقد و فعال است. تجربه گذشته نشان داده که محصولات مشتقاتی جدید حتی با پشتوانه قانونی قوی، برای جذب بازارسازان و ایجاد عمق بازار نیاز به زمان و زیرساخت فنی مناسب دارند. کراکن با وعده راه‌اندازی ظرف سی روز، سرعت را اولویت داده، اما هنوز مشخص نیست که آیا نقدینگی کافی برای پشتیبانی از معاملات پایدار فراهم خواهد شد یا خیر. کالشی نیز با وجود مجوز رسمی، باید بتواند ساختار تسویه و پایاپای خود را به گونه‌ای طراحی کند که با استانداردهای نهادی همخوانی داشته باشد. کوین‌بیس از نقدینگی موجود دری‌بیت بهره می‌برد، اما وابستگی به یک نهاد خارجی و شرایط متغیر رگولاتوری، ریسک‌های خاص خود را دارد.

نقش نظارتی CFTC و آینده بازار

بیانیه خط مشی CFTC و راهنمایی درباره معاملات شبانه‌روزی، نشان‌دهنده آمادگی این نهاد برای تطبیق چارچوب‌های سنتی با ماهیت دیجیتال دارایی‌های کریپتو است. مایکل سلیگ، رئیس این کمیسیون، بر لزوم وجود این قراردادها تحت نظارت آمریکا تأکید کرده و مسیر بررسی موردی را برای محصولات غیرمتعارف حفظ کرده است. این بدان معناست که هر یک از سه محصول فعلی، تحت ذره‌بین رگولاتور قرار خواهند گرفت و هرگونه نقص در طراحی یا اجرا می‌تواند به سرعت منجر به واکنش نظارتی شود. برای معامله‌گران، این شفافیت یک مزیت محسوب می‌شود، زیرا ریسک تغییر ناگهانی قوانین را کاهش می‌دهد. با این حال، تفاوت در رویکردهای صرافی‌ها، انتخاب را برای فعالان بازار پیچیده‌تر کرده است: برخی قطعیت قانونی کامل را ترجیح می‌دهند، برخی سرعت و دسترسی را، و برخی دیگر نقدینگی عمیق خارجی را. نتیجه این رقابت، نه فقط سرنوشت سه شرکت، بلکه معماری نهایی بازار مشتقات رمزارزی تحت نظارت فدرال را تعیین خواهد کرد.